حرکت از نو

دیگران را ببخش ....

نه به خاطر اینکه آنها لایق بخششند ،

بلکه تو ، لایق آرامش هستی ...

(( زرتشت ))

گفتی که تو را ستیزه با خویش چراست ؟

از من بشنو پاسخی ار خواهی راست

با خویشتنم ستیزه گر هست رواست

کاین خود شکنی سزای خودخواهی هاست .

(( استاد یداله بهزاد کرمانشاهی ))

در غمکده ای که جایگاه من و ماست

هشدار که کارها بر وفق رضاست

چوبِ گنهِ نکرده میباید خورد

عُذرِ سخن نگُفته میباید خواست .

(( استاد یداله بهزاد کرمانشاهی ))

درودی به زیبائی نام اهورا مزدا ،

به بزرگی فلات آریایی ،

به زرینی برگهای اوستا ،

به بزرگی تاریخ پارسی ...

و به گرمی آتش زرتشت ،

هدیه به تو که از نسل کوروش و داریوشی .

جشن آریایی یلدا ... مبارک .

در خراب آباد ما کز بیکسی آزاد مرد

گر بمیرد هیچکس از وی نمی آرد بیاد

خونبهای راستکاران را بفتوای خرد

از پدر بگرفت می باید و یا از اوستاد

کان به فرزندان چرا تعلیم نامردی نکرد

واین به شاگردان چرا درس دغلبازی نداد ؟

(( استاد یداله بهزاد کرمانشاهی ))  

ما چه گفتیم و عزیزان چه شنیدند از ما

که به یکبار چو بیگانه بریدند از ما ؟

حرف حق بود و نیامد به مذاقی شیرین

گاهگه گر سخنی تلخ شنیدند از ما

تا که از چهره ستردیم خط و خال ریا

در نظر زشت نمودیم و رمیدند از ما

سایه چون بید نکردیم دریغ از سر کس

خود گرفتم که بری نیز نچیدند از ما

جان و دل بر سر بازار وفا آوردیم

چه توان کرد چو یاران نخریدند از ما ؟!

(( استاد یداله بهزاد کرمانشاهی ))

لبخند شدم که بر لبش ره جویم ...

                                               بر بست دهن

اشکی گشتم که روی او را شویم

                                             خندید به من

امید شدم که در دلش جا گیرم ....

                                             نومید نشست

سودی نکند به هیچ رو با اویم ....

                                             این حیله و فن

(( استاد یداله بهزاد کرمانشاهی ))

نعمت عافیت مبدا همه نیازهاست

و عاقبت به خیری مقصد همه نیازها ...

بین این مبدا و آن مقصد ، والاترین نیازها ، دلخوشی است .

خدایا به بزرگی ات سوگند ، آن را به عزیزانم عطا فرما .

(( آمین ))

بیائید در محرم زنجیر نزنیم ،

اما زنجیر از پای آزادمردی باز کنیم ....

سینه نزنیم ،

 اما سینه دردمندی را از غم و آه پاک کنیم ....

آن وقت با افتخار میتوانیم بگوئیم : یا حسین .

(( دکتر شریعتی ))

در کشور من مردم با نفرت بیشتری به صحنه

 بوسیدن دو عاشق نگاه میکنند تا صحنه اعدام !

زیستن با این مردمان دردناک است ...

(( دکتر شریعتی ))